Twenteen.

Oo twenty years old na ako!


twenteen sabi ko nga madalas.
di ko pa din kasi talaga ramdam ang pagiging young adult.
HONESTLY wala rin sa itsura at kilos ko.


I thank you Lord for experiencing this kind of joy.
Kung di Mo ako sinama sa istorya Mo di ako magkakaganito kasaya!
Punong puno nang Joy Lord!


Dami ulet nagdaang events sa buhay ko this week.
Nandyan ang sunud-sunod na birthdays!
Mga brothers and sisters sa U-hub.
Mga new classmates na dahan-dahan ko nang nakikilala.




ANG DAMI DAMIIIIIIIIIIIIIIIIIIII kong gustong sabihin sa post na to.
Pero it's too much to tell.
Alam naman ni Lord kung ano yun.
Kaya I'll just leave you with a smile.

"He" calls me friend.

wheeew... iba pagod ko ngayon?
oh dahil di ako kumain ng 2 meal?
=[ 

Masaya naman ang araw ko..

Pero parang may kulang ulet..


Hindi ko alam kung ano yun?
Pero naisip ko bigla..


Baka I'm asking too much AGAIN.


wheew.
Ang weird.
Ayoko nang ganitong feeling.


Para kasing nababalewala yung happiness at joy na nararamdaman ko sa buong araw kapag dumating yung ganitong feeling.


Sana maging okay na lahat kung ano man tong nararamdaman ko.
hay kanino ko naman kaya sasabihin to.
Sino naman kaya makikinig?


Pray na lang tayo..

Tsokolate

Thank you Lord!

Ang daming mga nangyari na dapat kong sabihin sa aking blog.

Nandyan yung "Retreat/Training" namin sa Jala-Jala, Rizal.
Sobrang nag-grow ako sa event na yun.
Daming na-realize about sa Gospel and sa Grace ni Lord.
Kasabay na din nito na pagiging anointed bilang Vice Chairman ng U-hub.
Ang laking privelage nun na binigay sakin ni Lord.
Siguro eto na yung time para maging full time worker ako ni Lord.
Hmmm... mahaba-haba pa aking tatahakin na daan para makilala ko si Jesus Christ.

Nagsimula na din ang pasukan.
Another 4-years na manan sabi ko sa sarili ko.
Apat na taong pagsisilbi sa aking utak at damdamin na lagi akong inaalipin.
Mga bagong classmates, room-mates at mga kabataan!!
Yahoo... dito ko na din nabuo ang aking pangarap na maging "Dean's Lister".
Kahit isang beses lang?! o kahit buong yugto nang aking buhay estudyante MULI!
Feeling ko kasi magiging isang achievement sakin yun.
ISANG MALAKING ACHIEVEMENT.
Madami din kasing advantage ang pagiging matalino pero syempre may disadvantage din.
Nandyan yung mga scores na magpapaNGANGA sa mga kaklase mo.
Mga kaklaseng magpapaturo sayo (which is isang kahinaan ko, ang MAGTURO).

"Ang sarap mag-aral."

Yan yung mga salita na bigla-bigla ko na lang nasasabi sa mga kaklase ko.
Naisip ko tuloy, naaasar kaya sila o natutuwa?
Ewan ko.
Basta ang alam ko gusto ko pinag-aaralan ko.
Sana lang pati mga kaklase ko ganun din ang mind-set nila sa buhay nila.
Sana naiisip din nila na di biro sa magulang ang magpa-aral ng isang college student.
Di naman kasi pinupulot ang pera sabi nga nila mami at dadi.
Sa mga nagdaang araw ang ilang pangaral sakin ng magulang ko, ngayon ko lang naisip na. . .
"Oo nga, ang hirap din pala nang ginagawa nila mami at dadi."
Blessed ako kasi di nila ako sinusukuan kahit na makulit at matigas ang ulo ko.

Isa sa GOAL ko ngayong 1st-Year student na ako eh makapag-share nang knowledge na nalalaman ko at na-experience ko.
Feeling ko kasi ang sungit sungit ko!!
Well, wala naman ako magagawa kung talagang wala sa ugali ko ang magturo sa iba.
Ang hirap din kasi magturo lalo na kung di agad naa-absorb ng tinuturuan mo yung tinuturo mo.
Yun kasi yung ayoko. Yun bang ang dali-dali ko lang naintindihan pero sya ilang beses ko nang tinuturan eh ganun pa din.

HAAAAAAAAAAAAAAAY!
Sige na tatapusin ko na.
Salamat ulet.

Personal Legend

So I finished the book.

"The Alchemist" of Paulo Coelho.

Yep. Okay naman sya.
Ang problema lang, wala ako masyadong narealize.

Kung di pa nya sabihin na yun pala yung gusto nyang parating e di ko pa malalaman.
Siguro di lang talaga ako fond ng pagbabasa nang book.

Naappreciate ko naman nung pinagkatiwala niya sakin yung book.
(hoping na di ko nasira yung book)

Naisip ko bigla...
Ano nga ba "Personal Legend" ko?

Sino kaya ang magiging Fatima ko?
eh yung King?
Crystal Shop Keeper?
eh si Thief kaya?
sama na din natin si Camel Driver.
syempre pati yung Bandit Leader..

ang Alchemist kaya?


hmmmm...

The Alchemist.

So, nagpunta sila allen at kyle dito.
Nood ng movie.
Meryenda.
Naglaro nang Crash Team Racing (via ePSXe)
at natalo din sa Marvel vs Capcom (via winkawaks).
Tawanan.
Reklamo.
Barahan.




Masaya ako.
(nagawa din kasi internet namin at nakakuha ako nang 4mbps hahaha, shhhh!)


Pero..
May isang bagay akong pinagtataka..

Etong libro na to..

Sabi nya kasi,

"Basahin mo to micka, patama din sayo yan!"

Whew.. lalo akong nacurious..
Ano ba istorya nito?
Bakit nya nasabi yun?




Well, isa lang naman sagot, kundi BASAHIN eto.
Eto na lang siguro gagawin ko pag walang internet or pag nasa dorm na ako.

Dorm? oh my, sabi pa nya kasi two day lang nya binasa..
Hala? pano naman ako?


Di naman ako book worm and I'm not fond on reading books.
Madalang lang ako magbasa.




Hay. Kung may bayad ang pag "hay" ko, dami ko nang naipon!
yohohohoho..

Thank you LORD!