________________________________________________________
 |
| (L-R) Me, Allen, Al, Kyle |
Thank you Lord for having friends like THEM.
Finally, natuloy ang swimming namin. Kahit na bawas kami, still, di pa din nawala yung joy at happiness.
Matagal na yung plano na to.
Kaya kahit konti lang kami, tinuloy na namin. Sayang naman kung di itutuloy?
Sayang yung nireserve na araw na para lang sa aming lahat.
Di nakasama sila kevin at marvin.
May duty si kevin at kahit humabol pagod din naman sa byahe.
Si marvin naman kailangang magreview. Di pedeng um-absent.
Okay lang naman samin, we understood. Career nila yun e. Bawal pigilan.
We planned that we will go to Almon Resort.
Dahil nga sa konti lang kami, Allen changed the plan.
Natuloy kami sa Bim's Resort, which is malapit lang sa lugar namin. =]
Sa San Miguel lang actually.
Bago yung resort. Kaya di ako nafrustrate! (ewan ko lang yung iba. . .)
 |
| Kim Margarette |
The Rush.
________________________________________________________
Nang makarating na kami sa resort.
Wow, gulat kami parang ang daming tao.
We expected na konti lang kasi bago lang sya.
Ang dami pa palang kulang. . .
Yelo.
Mineral Water.
Kutsilyo.
Asin.
at si Al.
We decided (actually, Allen decided) na sila Allen at Kim ang bumili nang mga kulang.
Naramdaman ko na parang sinadya niya.
Chance din kasi to para makapagsolo sila Allen at Kim, at syempre pati na rin kami ni Kyle.
Oh my! eto yung mga part na kinikilig ako e. HAHAHAHA.
Yung tipong sasadyain ng kaibigan mo na umalis para maiwan kayong dalawa.
Then it happened, naiwan kaming dalawa ni kyle sa cottage.
Naisip ko bigla, ano kaya paguusapan namin. =]
So I let myself to "go with the flow".
Di ko na maalala kung sino nagsimula nang topic at kung ano topic.
(darn, I'm really bad at recalling; poor brain)
Pero buti wala masyadong dull moments.
Ayaw nya kasi nang tahimik. HAHAHAHA at ayaw ko din naman lalo na kung kakilala ko pa kasama ko.
Eto na naman yung puso ko, bumibilis ang pag pump.
Eto na naman yung feeling.
Eto na naman yung moment na medyo naiilang ako.
Eto na naman. . .
Pero akala ko eto na naman ulit, hindi naman pala.
Nafill namin yung paghihintay sa dalawa (Allen at Kim).
Puro kwentuhan, tawanan, at iba pa.
Nakwento ko yung about sa family ng pinsan ko na kilala nya.
Na ganun pala sila. Na ganun iba pala akala nya.
She Ask.
________________________________________________________
Suddenly, she ask me a question.
Nung una nahihiya pa siya.
Parang di pa daw nya kaya sabihin agad.
Sabi pa nya:
"Wait lang, hahanap na lang ako nang tyempo mamaya."Sabi ko naman, sige lang.
Open naman ako sa mga questions nya, lalo na sya pa magtatanong.
Mas gusto ko nga yung ako ang tinatanong e. =]
Mas gusto ko tanungin pa nya ako.
Pinilit ko sya na sabihin yung tanong nya.
Bibitinin pa ba nya ko? HAHAHAHA. Wag na. . .
"Sino ba yung sa blog post mo. . ?"
"Aling blog post?"
"Di ko masyadong maalala eh. Yung true gamer ba yun?"
"Ah yun ba? Wala yun, ang alam ko random rants lang yun eh? Pero checheck ko na lang mamaya."
"Ahhh, oh sige."Medyo nataranta ako sa tanong na yun.
Kahit alam kong, okay lang naman na nababasa nya mga blog post ko.
Nahiya ata ako.
Nahiya ako na sabihin kung sino ba yun.
Then we changed topic.
Ilang minutes ang nakalipas, dumatin na din naman sila Allen at Kim.
Kaya natapos na yung time namin.
HAHAHAHA.
Parang sa computer shop lang a.
"Boss, time na. Extend pa?"Gusto ko sana mag-extend pero naalala ko, di nga pala to "Computer Shop".
DROP IT!
________________________________________________________
Finally, nang matapos na kaming kumain. Naisip namin na pilitin pa si Al na sumama!
TAGUMPAY naman ang nakamit namin.
Nagpasundo na lang si Al para makasama.
Buti na lang nakasama si Al.
Nadagdagan na pedeng mag-protect kay Kyle.
Ang dami kasing lalaking, bastos makatingin.
Lalaki ako, alam ko kung ano itsura nang iba makatingin.
Naramdaman din naman nila yung ganung feeling.
Para kasing ngayon lang nakakita nang maganda.
Di rin naman namin expected eh.
Nauna sila, at public pool yun.
Ang magagawa na lang namin e ang protektahan sya sa mga bastos na yun.
Pumasok sa isip ko, kung sakaling mapaaway kami okay lang kaya yun?
Di kaya sasama tingin nila/nya sakin?
Habang naghihintay ng tyempo para lumusong sa pool.
Tinitignan ko silang lahat.
Mata sa mata.
Isa-isa.
Di ko na naisip na baka mapaaway ako sa ginagawa ko.
Well, ako din naman kasi yung taong malawak mag-isip pag nakakaramdam ng masamang sitwasyon.
Nagplano ako sa isip.
Kung sakali mang lapitan nila ako o bulungan na:
"Bakit ang sama nang tingin mo ha?!"Ang sasabihin ko na lang:
"Eh di naman ako sayo nakatingin eh, sa POOL at sa PALIGID."Unti-unti silang umalis sa lugar nila.
Dahan-dahan silang umiiwas ng tingin kay kyle.
Pero yung iba matindi. Di pa din maiwasan na tumingin.
Syempre, masarap sa pakiramdam na ganun lang ginagawa ko eh effective naman.
Feeling ko nun ang lakas lakas ko. HAHAHAHAHAHAHA.
Di ko man sya maprotektahan physically, at least mentally at emotionally. . .
Tama nga ba?
And then the story goes. . .
________________________________________________________
Asaran, basaan, tulakan, turuan.
Tawanan, dramahan, tinginan.
Ang napaka-saya nang mga sandaling ito.
Langoy dito. Backstroke doon.
Nagtuturuan kami ni Kyle kung sino gustong mauna na magdive/swim from point A to point B. Well, totoo naman yung sabi ko sa kanya na pagod pa ako.
Kahit gusto kong mauna (di rin dahil sa gusto ko din sya kasabay, gusto ko din itry kung kaya ko yung ganung kalayo) eh di ko talaga magagawa.
Sadyang andun yung limit ko.
Tsaka nga, wala akong warm up.
SURE na sasakit binti ko, at mai-spoil ang swimming.
Finally, I convince her na sya na unang gumawa.
Nag-alangan ng konti kasi may mga bastos na lalaki sa kabilang side.
Sabi ko, susundan ko na lang sya hanggang sa kabila.
Baka kasi di nya din kayanin at baka malunod pa sya.
After matapos ng mga nakakapagod na swimming.
Nagpunta muna kami nang cottage para uminom.
Dare. . .
________________________________________________________
Nagrerequest si Kyle nang tubig.
At wala na din kaming tubig, sabi nya manghingi na lang daw kami sa katabi naming cottage.
Walang kumukuha kasi nahihiya lahat.
Pero sabi ni Kim sya na lang daw, pero dapat may reward sya.
Naisip ko, ako na lang sasalo nang reward by doing a dare.
Sinabi ko kay kim na, iinom ako nang kalahating baso nang The Bar pag nakakuha sya nang kalahati o kahit puno na litro nang tubig.
Sa kasamaang palad nagawa nya.
At eto ako, sumasakit ang tiyan.
Kahit na sabi ni Kim na kahit wag ko na gawin tuloy pa din.
Meron din kasi akong gustong iprove sa sarili ko at sa kanila.
Masarap din pala sa pakiramdam yung magawa mo yung dare kahit binabawi na.
Feeling ko nakadagdag sa pagkalalaki ko. WHAAAT? Parang "ULTRA GAY" yung line na yun ah. =[
Anyway basta na-satisfy ko yung iniisip ko that time.
Parang achievement na din. Di rin kasi joke yung inumin mo yung kalahating baso nang the bar at halos isang dangkal yung taas ng baso.
Hindi naman kasi ako manginginom.
Renai Shashin. . .
________________________________________________________
"Pera ni Kyle, camera ni Micka, at pictures namin."Yan ang sabi ni Allen habang nagaadik na kami magpicture-picture.
Natawa kami sa sinabi nya.
Pano naman kasi puro ako nagdidirect sa camera.
"Gawin mo yan, gawin mo to."Habang sila Allen naman, pose dito, pose duon.
Halos sila lang laman ng album! HAHAHAHA.
Pero ayos lang, camera eh. Yun naman talaga purpose nun.
Ang kumuha nang mga letrato na pedeng itago. . . balikan. . . at alalahanin.
Ayos, madami akong pedeng titigan na pictures nya.
Walang makakapigil, kahit saan, kahit kailan.
Pero di pa din mawawala sa isip ko na,
kailangan ko pa din maghintay kasi may mali.
No comments:
Post a Comment